تمرین جسمانی و ذهنی در تنیس | آکادمی تنیس شاهین
arrow

تمرین جسمانی و ذهنی در تنیس


روانشناسی تنیس
بازی تنیس نیاز های ویژه ای در ذهن می آفریند در نتیجه، وقتی بازیکنان تمرین می کنند و برای مسابقه آماده می شوند، باید به تمرین ذهنی به همان اندازه تمرین جسمانی توجه کنند. متاسفانه، بیشتر بازیکنان یا تمرین ذهنی اندکی دارند یا اصلا تمرین ذهنی انجام نمیدهند. اگر از بازیکنان تنیس در رده های مختلف سنی که در تورنومنت ها، تیم ها، دانشگاه ها یا لیگ ها بازی می کنند، بپرسید که در هفته چند جلسه به تمرین جسمانی می پردازند، به پاسخ های متفاوتی می رسید.
با این همه، بازیکنان رقابتی دست کم ۱۰ ساعت در هفته تمرین می کنند؛ اما اگر از آنها بپرسید که در هفته چند ساعت به ممارست ذهنی می پردازند، پاسخ می دهند خیلی کم. شاید بیش تر بازیکنان تنها پیش از مسابقه، خود را از نظر ذهنی آماده کنند.
به هر حال، وقتی ورزشکاران پس از شکست یا بازی ضعیف زمین را ترک می کنند، معمولا عوامل روانی (مثل از دست دادن اعتماد به نفس، تصمیم گیری های نادرست و یا نداشتن تمرکز) را مقصر می دانند، با این که وقتی به زمین تمرین بازمی گردند، باز هم به جای اینکه بر روی جنبه های روانی بازی خود کار کنند، می کوشند بیشتر به توپ بزنند و تمرین بدنی کنند. مثلا، بازیکنی که در مسابقه پیوسته مرتکب خطای سرویس دوم (double fault) می شود، هنگام تمرین، ضربه سرویس دوم را بیشتر تکرار میکند و ممکن است بر ضربات بلند یا دیگر جنبه های فیزیکی تمرین متمرکز شود.

در بسیاری از موارد، خطاهای سرویس دوم به جای اینکه ماهیت فنی داشته باشد، در مسائل روان شناختی ریشه دارند.

خطاهای سرویس دوم غالبا برخواسته از فشار مسابقه اند که در رویارویی با حریف یا حمله به سرویس دوم یا گاهی به سبب نزدیکی فاصله امتیازات پدید می آیند. به هر حال، توانایی های بازیکن یا موقعیت بازی یا گاهی هر دو عامل ممکن است در مکانیک مهارت اختلال ایجاد کنند و برای ورزشکار معضل روانی بیافریند. بنابراین، به نظر می رسد که پروراندن مهارت های روانی درباره سرویس های دوم سودمند تر باشد. این مهارت ها عبارتند از آرام سازی، به کار گیری کلمات نشانه یا برخی دیگر از شیوه های تمرکز.
روانشناسی تنیس

امروزه تنیس، به ویژه در عرصه حرفه ای، از رهگذر آموزش و تمرین در طی سال، به ورزشی برای تمام فصول تبدیل شده است. در حقیقت، حتی بسیاری از بازیکنان تازه کار نیز به مناطق گرمسیری می روند تا بتوانند در سراسر سال در فضای باز تمرین کنند.
بنابراین، زمان مشخصی برای تمرین روانی وجود ندارد. از همین روی، بهتر است برنامه تمرین روانی خارج از فصل مسابقه، یا دست کم زمانی که مسابقات رقابتی پایان پذیرفته اند، یا به حداقل کاهش یافته اند، اجرا شود.
در این دوره های زمانی، مجال بیشتری برای یادگیری مهارت های روانی جدید فراهم است و بازیکنان تحت فشار مسابقه نیستند.
قهرمانان رشته های ورزشی، به ویژه قهرمانان المپیک، دریافته اند ک می توانند پس از چند ماه ممارست، با مهارت های روانشاختی جدید کاملا آشنا شوند و از آنها در مسابقات و رقابت ها بهره گیرند. اساسا تمرین ذهنی فرایندی مداوم است که باید با تمرین جسمانی آمیخته شود.

منبع: کتاب روانشناسی تنیس – ترجمه دکتر مهدی سهرابی



تصویر بند انگشتی ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،


  • ارتباط با مدیریت: 09120331036
  • پست الکترونیکی: info@stacademy.ir

Powered by Shahin Akbari